باران سبز

این ابرهای سوخته ی سوگوار

تابوت آفتاب را به کجا می برند ؟

اين بادهای تشنه ، هار و حريص وار

دنبال آبگون سراب کدام باغ

پای حصار های افق سينه می درند ؟

اکنون ، درخت لخت کوير

پايان نا اميدی

و آغاز خستگی کدامين مسافر است ؟

مرغان رهگذر

مرگ کدام قاصد گمگشته را

از جاده های پرت به قريه می آورند ؟

اين شب ! به من بگو

اکنون ستاره ها

نجوا گران مرثيه ی عشق کيستند ؟

و گاه  عصر بر سر ديوار باغ ما

         باز آن دو مرغ  خسته چرا می گريستند ؟